ਅਨਜਾਨ ਮਹਿਫ਼ਿਲ
ਅਕੇਲਾ ਥਾ ਜਬ ਮੈਂਨੇ ਉਸ ਮਹਿਫ਼ਿਲ ਮੇਂ ਦੀਯਾ ਜਲਾਯਾ; ਤਨਹਾ ਥਾ ਜਬ ਮੈਂਨੇ ਉਸ ਦੁਨੀਯਾ ਮੇਂ ਘਰ ਬਸਾਯਾ।
ਕੁਛ ਸਾਂਸੋਂ ਕੀ ਲਹਿਰ ਸੇ ਮੈਂਨੇ ਫਿਰ ਕਿਨਾਰਾ ਪਾਯਾ; ਉਨ ਤੂਫ਼ਾਨੋਂ ਕੀ ਆਦਤ ਸੇ ਮੈਂਨੇ ਆਖ਼ਿਰ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾਯਾ।
ਮਹਿਫ਼ਿਲ ਅਨਜਾਨ ਦੀਯੋਂ ਸੇ ਜਗ ਉਠੀ; ਯੇਹ ਦੁਨੀਯਾ ਰੰਗੀਨ ਸਪਨੋਂ ਸੇ ਖਿਲ ਉਠੀ।
ਕਲ ਨੀਂਦ ਮੇਂ ਗ਼ੈਰੋਂ ਕੇ ਸਾਥ ਮੈਂਨੇ ਕਹੀਂ ਗੁਲਿਸਤਾਂ ਬਨਾਯਾ; ਆਜ ਜਾਗ ਮੇਂ ਉਨ੍ਹੀਂ ਲਮਹੋਂ ਮੇਂ ਮੈਂਨੇ ਅਪਨਾ ਦਿਲ ਟੂਟਾ ਹੁਆ ਪਾਯਾ।
Read in Roman script
Akela tha jab maine us mehfil me diya jalaya; Tanha tha jab maine us duniya me ghar basaya.
Kuch sanso ki lehar se maine fir kinara paya; Un toofano ki aadat se maine akhir chootkara paya.
Mehfil anjaan diyo se jag uthi; Yeh duniya rangeen sapno se khil uthi.
Kal neend me gaero ke saath maine kahi gulistan banaya; Aaj jaag me unhi lamho me maine apna dil toota hua paya.